GÜNCEL BAKIŞ

6 Nisan 2007

 

Tiyatroyla ilgileniyorsun,tamam,güzel diyorlar.İzlerken çok beğeniyorlar,herkes tarafından seviliyorsun,sen de seviyorsun aslında onla ilgilenmeyi.Ama hep sonraları merak ediyorsun.Ya sonra ne olacak.Tekrar oynayabilecek miyim, iyi mi olacak kötü mü olacak?

Sen bunları sorarken karmaşık duyguların içinde zaman geçiyor.Bir de bakmışsın ki tamamen kopmuşsun gerçek duygularından.motorlaşmışsın.Artık sana da normal geliyor her şey ama normal değil aslında...Destek olanlar bu sefer sessiz kalıyorlar.Sessiz kalsalar gene iyi bu sefer kösteklikler başlıyor.Zamanı kaybetmişsin, duygularını kaybetmişsin bir de ruhunu almaya çalışıyorlar.Biraz direniyorsun belki ...Ama sonunda yalnızken aynaya bakıyorsun ve acaba? ya sorumluluklar?Kendin için mi yoksa diğerleri için mi?diyorsun kendine,ne istiyorsun?????

 

Yorumlarınız

Bülent Şahin	09.08.2007
Tiyatroya yıllarca emek vermiş bir insan olarak hayatımda hiç bu kadar saçma bir yazı okumadm!!!
Gizem	02.05.2007
Ekmeğim,asim,suyum,içimdeki her kişiliği bulup özgür birakabildigim,sınırlarımın dışına çikip rahatça yaşayabildiğim tek yer TIYATRO.en büyük askim,annem gibi,babam gibi,TANRI'm,TANRIÇA'm...!!
Ezgi AYVAZ	09.04.2007
Selam tiyatroseverler ben tiyatroya 17 yaşımdan beri ilk kez gittim.Çok acayip bir duygu çünkü orda duyguları açık bir şekilde seyirciye anlatmak lazım gibi bir şey ben hep biseyler isterken birgün büyük önemli bir topluluk bir sekilde öyle acayip bir rol sergilemek isterdim ki babamı kaybettiğim rolü hayatımda tek istediğim şeydir bu ama sadece bir isteğimle birşeyler gösteremiyorum ama çok garip ben bunu çok istiyorum çünkü tek olarak bir şeyleri canlandırmak duygularını en iyi şekilde sunmaktır.Benim isteğim de bu sizinle bunları paylaşmak istedim.
Siz de Yorum Yazın