SİVAS 93

80 sonrası kuşağı lafım sözüm sizlere ,

Herşeyi unutmaya alıştırılmış  , düşünmemeye sadece günü kurtarmaya kurulmuş  , arap atı gibi koşturulmaya ama amaçsızca koşturulmaya güdülenmiş biz...Lafım, sözüm ben dahil bize...En azından her şeyi yorumsuz sunan bu oyuna gidin...

Çok mu acımazsız oldu...Evet oldu, ama gerçeğin ta kendisidir  insanın her zaman unutmak için can attığı..İşte büyük usta Genco Erkal, balık hafızasına sahip olan bize, acı bir gerçeği hatırlatıyor..Ustalığına yakışır bir dille...Suya sabuna dokunmadan, sadece arada bir hatırlayalım diye anlatıyor...

Genco Erkal'ın yazdığı ve yönettiği belgesel oyun Sivas '93, Madımak Oteli'ndeki yangının öyküsünü anlatıyor. Nurdan Arca yapımı belgesel bir film eşliğinde oynanacak oyunun müziği Fazıl Say imzasını taşıyor. Sivas '93'ün oyuncu kadrosunda Genco Erkal'la beraber Meral Çetinkaya, Yiğit Tuncay, Murat Tüzün, Nilgün Karababa, Şirvan Akan ve Çağatay Mıdıkhan yer alıyor

2 TEMMUZ.

.1993.....Aslında 14 yaşındayım...Sadece akşam haberlerde duyduklarımı hatırlıyorum , kanım donmuştu ..Yanan bir otel ve üstelik  içeride insanlar var..Aziz Nesin var mesela, onu hatırlıyorum simsiyah bir yüzle otelden çıkarılırken.....Ama sonra unutuyorum...Okulda konuşulduğunu falan da hatırlamıyorum , ne oldu ne bitti pek anımsamıyorum...Dedim ya 80 sonrası kuşağıyız biz unutmaya mecburuz, sistem böyle...

Pir Sultan Abdal ı anma töreninde bir grup aydın Konya'da yapılacak olan tören için yola koyuluyorlar...Hiçbirinin aklından son yolculukları olduğu geçmiyordur..Ee ne de olsa şenliğe gidiyorlardı savaşa değil..Sözleri düşünceleri vardı yanlarında silahları değil... Temmuz 1993'te 33 aydın insanımız, Sivas'ta gözü dönmüş bir kalabalık tarafından yakıldı.

Sonuç :
Ağır tahrik olmasa aydınların sözünde,
Kana bulanmazdı ortalık törenin özünde...

Belgesel biçimde aktarılan bu oyunu izlerken tüyleriniz ürperiyor , bunlar bizim ülkemizde mi oldu yani diye donup kalıyorsunuz..Genco Erkal derin bir araştırma döneminden sonra belgelerle, televizyon görüntüleriyle,olaydan sağ kurtulanların anlattıklarıyla tam karşınızda...Çok acı izledikleriniz..İnsanların aslında neye inandıkalrını, neyi zikrettiklerini bilmediklerini görüyorsunuz gözlerinde...O cani gözlerde cehaleti görüyorsunuz..Eğitimsizliği görüyorsunuz..

Sonuç : Seyirci kalmak hiç bu kadar acıtmamıştı..

Dedim ya bildiğimiz oyunlardan değil bu oyun..Kostümü aydın kişilerin ezilmiş ruhu , dekoru yüreğimizin en karanlık köşesi , müziği yanan canlara yakılan ağıtlar , ışığı geride kalan aydınların bitmeyen umutları..

"Hiçbir şey eyleme geçen cehalet kadar korkutucu olamaz".

"Sivas '93", Genco Erkal tarafından hafızasızlığımızın karanlığında kaybolmayalım diye yazıldı. Başka söze gerek yok...

Tüm Amerika ve Avrupa  açık kalp ameliyatındayken, Mart ayı tam da Unakıtan Bey'in dediği gibi fena bir halde seyrederken , yani Türkiye  kanamalı bir dönemden geçerken , nerelerden geldiğimizi unutmamak adına lütfen çoluk, çocuk maaile bu oyuna gidin...

Madımak otelinden yukselen alevler yakıyor yüreğinizi..Alkışlamakla alkışlamamak arasında sıkışıp kalıyor yüreğiniz...Eliniz ne yapacağını bilmiyor..Utanarak ve korku dolu gözlerle terkediyorsunuz salonu...

Sonuç mu ; kimliği, görüşü ne olursa olsun insanlar yandı...

Kalanlar bu acı utançla yaşamlarına devam ediyor.

Nisan